Too big to pay

Enkele weken geleden kwamen de zogenaamde luxleaks aan het licht: Luxemburg bleek deals te hebben met verschillende grote bedrijven die aan een extra laag tarief belastingen betaalden in Luxemburg. Iedereen gelukkig! Bedrijven betalen minder belastingen en Luxemburg heeft meer inkomsten. Of toch, bijna iedereen gelukkig. Het land waar het bedrijf normaal aanwezig is loopt namelijk heel wat inkomsten mis waar ze eigenlijk recht op hebben. Recht op hebben? Ja, want bedrijven kunnen enkel floreren in gebieden met rechtszekerheid, goede infrastructuur en opgeleide werkkrachten. Zaken die belastinggeld kosten. Dus is het niet meer dan logisch dat van bedrijven een eerlijke bijdrage gevraagd wordt. Blijkbaar vindt Luxemburg het niet nodig dat die bedrijven eerlijk bijdragen in hun land van herkomst.

De verontwaardiging in België was nog maar net daar en voor je het wist moesten we beseffen dat wij hetzelfde deden. Ook bij ons zijn er talloze bedrijven die enkel een microbelasting dienen te betalen. Wij vinden het blijkbaar ook niet nodig dat grote bedrijven eerlijk belastingen betalen.  Ah nee, “want anders gaan die weg!”. Winstbejag boven ook maar het minste rechtvaardigheidsgevoel. Als er vragen gesteld worden dan gaat het over het geven van “transparantie” of in extremis “een herziening van het beleid”.  Nooit wordt er gedacht aan een afschaffing. Zelfs de socialisten zijn, bij monde van van Van De Lanotte, vóór deze manier van werken. En het debat wordt afgesloten met de woorden van Johan Van Overtveld: “ik zal de mogelijkheid voor meer transparantie bespreken op Europees niveau”. Kous af.

Er wordt in heel het verhaal het beeld geschept dat wij de speelbal zijn van grote bedrijven, dat we moeten plooien of barsten, dat sommige bedrijven too big to pay zijn, dat wij hen niet kunnen laten betalen Maar we onderschatten de kracht van ons eigen kunnen, niets houdt ons tegen om te pleiten voor een wet op Europees niveau die dit gewoonweg verbied. En als dat niet gaat houdt niets ons tegen om bilaterale akkoorden te sluiten met andere landen: “wij bieden geen speciale deals aan jullie bedrijven, en jij niet aan de onze “. Als 2 kindjes van elkaars koeken kunnen blijven, moeten volwassen landen dat ook kunnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s