Het nut van de overheid: Een gedachte-experiment

In deze tijden van electorale onzekerheid vraagt men wel is: “Is dat wel nodig, een overheid?” Ik moet dan spontaan terugdenken aan het begin van mijn eerste jaar beleidseconomie waar ik in een les beland was die ik helaas niet kon opnemen voor de rest van het jaar en die helaas ook niet meer bestaat: politieke economie. Het was een interessante les denk ik, ook al is het enige dat ik mij nog kan herinneren van die les het volgende gedachte experiment over meneertje blauw en mevrouwtje rood:

Beeld je een plaats in met een mevrouwtje rood en een meneertje blauw (niet verwijzend naar een politieke strekking). Zij zijn overburen in een mooie buurt. Elke ochtend en avond zien zij elkaar als zij op dezelfde moment vertrekken naar hun werk en terugkomen. Maar er is een probleem. Mevrouwtje rood ziet graag rood, ze draagt graag rode kleren en zou het liefst van al willen dat meneertje blauw ook rode kleren droeg want ze moet elke dag naar hem kijken. Meneertje Blauw zit in exact dezelfde positie: hij draagt en ziet graag blauw, en wil vooral dat de buurvrouw, blauw zou dragen. Als zij elk hun top 4 van ideale werelden mochten opstellen zou dat er zo uit zien.

  1. ik en de buurman dragen allebei mijn favoriete kleur
  2. de buurman draagt mijn favoriete kleur
  3. ik draag mijn favoriete kleur
  4. we dragen allebei niet mijn favoriete kleur

Zoals je kan zien zitten ze op dit moment allebei in hun derde meest favoriete wereld. Maar als ze samen zouden zitten en de afspraak zouden maken om elk de favoriete kleur van de andere te dragen, zouden ze elk in hun tweede meest favoriete wereld komen. Maar dit is natuurlijk onmogelijk zo lang er geen afdwingbaarheid is door een overheid waarin zij beiden gerepresenteerd zijn. En zolang die er niet is zal ieder zijn eigen kleur blijven dragen.

Dit gedachtenexperiment klinkt onnozel, maar het laat perfect de noodzaak zien van een overheid. Het laat zien dat er situaties zijn waar overheden een betere wereld kunnen creëren voor iedereen, op voorwaarde natuurlijk dat zij iedereen vertegenwoorden.

 

(wordt vervolgd)

De professor was Erwin Ooghe (dank aan Tom Potoms om mij daaaraan te herinneren).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s