Tegen verkiezingen

Een paar maanden geleden las ik in De Morgen een artikel met David Van Reybrouck over zijn pamflet “Tegen Verkiezingen“. Het heeft mij die hele week bezig gehouden. Ik lag er zelfs van wakker.  Wat als we nu eens geen verkiezingen meer hielden en mensen gewoon door loting in het parlement brachten?

Laten we eerst eens kijken waarom we iets zouden veranderen aan ons huidig politiek systeem.

  • Het parlement: Een plaats waar in theorie gediscussieerd wordt en beslissingen genomen worden op basis van die discussie, maar in de praktijk de discussie een poging is om in de media te geraken en de beslissingen al lang genomen zijn.
  • De personen: Het is natuurlijk niet zo erg als in de VS, maar toch is er bij ons een heuse personificatie: Kris Peeters, Bart De Wever, Jean-Marie Dedecker,.. Er wordt gestemd op mensen wiens naam, uiterlijk en televisie-optredens meer impact hebben dan hun prestaties of ideeën.
  • De partijen: Zij zijn de ware machtsbastions van de Belgische politiek. Kris Peeters heeft zichzelf niet opgewerkt tot minister-president, Hij is zonder verkozen te raken eerst minister geworden (zie ook Muyters). Als er mails lekken uit de Vlaamse overheid is dat niet enkel slecht beleid, maar zijn dat in de eerste plaats partijen die elkaar proberen zwart te maken. Zelfs het systeem voor dubbele namen zou al lang afgesproken zijn moesten de mensen in de regering samen werken in plaats van tegen elkaar werken. Partijen zijn dus enorm machtig en niet geneigd oom te coöperen
  • Tegen verkiezingen

Een van de eersten die ooit over lottocratie (zoals een politiek systeem op basis van loting eigenlijk heet) schreef was Aristoteles. Hij schreef in Politica IV: “Ik heb bijvoorbeeld de indruk dat vertegenwoordiging door middel van het lot als democratisch wordt beschouwd, maar vertegenwoordiging door middel van verkiezingen als een vorm van oligarchie.” En hij haalt daar eigenlijk nog een extra pijnpunt aan: een democratie gebaseerd op verkiezingen, zoals het onze, is gebaseerd op een vals idee van keuzevrijheid. Kijk bijvoorbeeld naar de komende verkiezingen, we kunnen nu met zekerheid de helft van de toekomstige parlementsleden al opnoemen terwijl de bevolking nog op geen enkele manier geconsulteerd is. Dat is natuurlijk helemaal anders als iedereen even veel kans maakt om verkozen te geraken.

Een lottocratie biedt veel meer voordelen dan louter dat het minder oligarchisch is. Het biedt een oplossing van de problemen vermeld in de hierboven verschenen punten. Het parlement kan eindelijk dienen waarvoor het bedoeld is. De leden zijn niet langer afhankelijk van een stemadvies van de partij waardoor debatten eindelijk ook een impact kunnen hebben op het resultaat (denk bijvoorbeeld aan het interessante euthanasiedebat waar partijen hun leden keuzevrijheid gaven). Daarnaast zal er ook niemand een onnodige show opvoeren om in de media te geraken, want een parlementslid heeft daar geen belang bij.

Dat brengt ons direct bij het volgende punt: uiterlijk, personencultus zullen allemaal verdwijnen. Het enige waar de parlementsleden mee bezig moeten zijn is de materie die voor hun ligt en niet hun persoon of andere mensen hun overkomen. Het mediacircus rond politici valt volledig stil.

Maar als laatste en belangrijkste: het breekt de macht van de partijen. Geen coalities meer, geen partijafhankelijkheid meer. Zij zullen niet langer nodig zijn, zij zullen niets meer te bieden hebben en zullen vervallen tot een actiegroep of (waarschijnlijker) totaal verdwijnen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s