Or: How I Learned to Stop Worrying and Love Capitalism

Kapitalisme was voor de jongere ik een doorn in het oog. Ik zag het als een belemmering voor een goed functionerende samenleving: hoe kan alles goed gaan als iedereen enkel streeft naar de accumulatie van rijkdom? Is het niet pervers om geld als doel en niet als middel te zien? Weerhoudt dit mensen niet om de belangrijke dingen van het leven na te streven? Ik keek naar de wereld rondom ons en zag dat mensen met meer niet altijd gelukkig waren. Sterker nog: ik en mijn vriendjes hadden allemaal geen geld (op misschien wat luttel zakgeld na) en toch waren wij veel gelukkiger dan onze (veel rijkere) ouders.

Al deze vragen zorgden ervoor dat ik een afschuw had gekregen voor geldgewin en het zag als een stommiteit om meer geld te verdienen dan nodig. Maar ouder worden heeft ervoor gezorgd dat ik langs de ene kant nu begrijp waarom veel geld hebben (ook al heb je het niet echt nodig) zo leuk is, maar langs de andere kant (en dat is het belangrijkste) zie ik de zaken nu meer vanuit een beleidsperspectief. Als beleidsmaker is kapitalisme geweldig. Want als er 1 goed is waar iedereen zoveel mogelijk van wil dan is het makkelijk om mensen hun gedrag bij te sturen. Rijden mensen te snel? Hogere boetes. Is iets vervuilend? Hogere belastingen. Is iets te duur maar is het goed voor iedereen? Subsidies.

Zou het een betere wereld zijn als iedereen uit zijn eigen de juiste dingen deed? Natuurlijk! Maar dat gebeurt niet. Mensen rijden te snel als het hen niets kost. Mensen vervuilen als het hen niets kost. Hoe graag ik het ook zou willen, er zijn altijd mensen die geen rekening houden met het algemeen belang. Dus moet er een overheid zijn die iedereen evenwaardig representeert om zo sociaal voordelig gedrag te stimuleren. En dat gaat het makkelijkst als wij allemaal kapitalistisch ingesteld zijn.
Dit is eigenlijk ironisch, want de meeste promotoren van het kapitalisme zijn vaak liberalen: degenen die voorstander zijn van zo weinig mogelijk regels. Maar een maatschappij kan niet leven zonder regels, en die regels zijn het makkelijkst naleefbaar te maken als ze financiële gevolgen inhouden.

One thought on “Or: How I Learned to Stop Worrying and Love Capitalism

  1. Misschien moet je het boek ‘the morality of capitalism’ eens lezen. Het is een (dun) bundeltje essays, geschreven door verschillende auteurs, waaronder enkele nobelprijswinnaars. Het zal denk ik je beeld van kapitalisme wat veranderen, en een wat genuanceerder beeld van kapitalisme verschaffen dat je interne dilemma betreffende ht kapitalisme denk ik grotendeels zal wegnemen😉

    Heel kort: kapitalisme is zo veel meer dan het nastreven van rijkdom. Persoonlijke verrijking is een trigger nodig om mensen aan te zetten risico’s te nemen die nodig zijn voor de vooruitgang van de samenleving, maar is een middel, absoluut geen doel.

    Ik daag je uit: lees dat boek. Kritisch, weliswaar. Je zult je, overtuigd als je bent, waarschijnlijk niet laten ‘bekeren’ tot het kapitalisme, maar het kan wel een basis zijn om beter te begrijpen wat liberalen en libertairen voorstaan. Want dat lijkt in de verste verte niet op datgene wat de meeste socialisten beweren dat libertairen voor staan. Beoordeel het zoals je wil, maar werk dan wel met een correct beeld van datgene wat je beoordeelt/veroordeelt.

    Ik kan trouwens ook ‘Inclined to liberty’ aanraden. Beide boeken vind je in pdf gratis op het web (google eens😉 )

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s