Sleepless night

Ik lag er gisterenavond nog over te denken: wat als ze je aanspreken terwijl je die papiertjes in hun brievenbus stopt? (vroeg @echoes1989 mij op twitter gisteren). Wat zeg ik dan?? Ik besloot toen dat ik wel eens zou gaan wanneer het regende ofzo, gewoon eens wanneer er niemand zou zijn die om uitleg zou vragen. (geen idee waarover het gaat? begin bij de 2de post en lees naar later, of lees deze korte samenvatting: Ik maak de mensen van mijn wijk wijs dat er een plan is om een grote windmolen te zetten in het veld midden in de wijk omdat ik gewoon nieuwsgierig ben naar hun reacties)

Volgende dag: ik, wakker, drukkend gevoel op blaas, naar wc, pissen dat het geen naam heeft, zin om terug in bed te gaan, kijk op gsm: 5:20u. “Who the fuck wordt op dit uur wakker?!” schreeuw ik in mijn hoofd tegen mezelf. “Wij dus!”, antwoord mijn lichaam met een vrolijke piepstem. En dan besef ik ook de opdracht die ik mijn lichaam onbewust gegeven heb: -ik staar filosofisch door mijn gordijnen naar het mistige grasveld in het midden van mijn wijk- Action time! Ik trek mijn pyjama(eigenlijk is het gewoon een boxershort) uit en ik trek een short een T-shirt en een zwarte pull (zonder kap wbriefjesaar ik mij later over zal ergeren) aan. Ik pak de papieren en knip die tot reepjes (zeer scheef zoals te zien op de foto).  En stilletjes schuifel ik de trap naar beneden en doe ik de sportschoenen van mijn broer aan(niet die van mij want daar is een veter van kapot). Geruisvol doe ik de garagepoort langzaam omhoog…

De garagepoort gaat open en een wit licht verblind mij. Mijn oogleden knijpen om ter hardst samen en daaronder doen mijn pupillen hetzelfde. Het witte licht wordt minder overheersend en dat staat mij toe om de auto te zien die het licht in mijn richting straalt. Het is een rode auto die schuin geparkeerd staat op de oprit van onze schuin-overburen. De bestuurder leunt uit zijn raam en was bezig iets te doen met de brievenbus, maar mijn ogen waren te laat om het gebeuren in detail vast te leggen. Als de auto verder rijdt naar onze rechtoverburen herken ik de witte letters; het is minder erg dan ik vreesde, maar het is wel mijn ergste vijand op deze missie: De Post. Die vroege vogels die met hun emo-retro-brieven en inhoudsloze wens/vakantiekaartjes van bomma’s en bompa’s de aandacht van belangrijke dingen in de mensen hun brievenbus afleidt, zoals in dit geval, mijn briefje. Ik probeer de postbeambte die totaal geen zaken had met wat ik ging doen te negeren, ik faal en voel mij verplicht om een escuus te geven voor mijn aanwezigheid om half 6 ’s nachts. Ik doe dan maar alsof ik jog totdat de rode auto ver weg genoeg is. Yes, aan het werk: jog jog, ramen controleren (oef! rolluiken), briefje posten, jog jog jog, ramen controleren(ok; geen licht en gordijnen), briefje posten, jog jog…. Ik vervul mijn taak gestresseerd, constant rondkijkend, hopend dat er niemand extra vroeg naar het werk gaat of zin had in een ochtendwandeling.

Want het was een mooie ochtend, perfect voor een wandeling: in het westen: alles pikzwart, in het oosten: een blauw-roze gloed die een nieuwe dag aankondigt. De voorloper van een zon die reeds enkele wolkenslierten verlicht. Als de gloed van een haardvuur dat in de kamer op het einde van de gang brandt en jij bent een microbe. Te nietig om ook maar te kunnen vatten hoe groot het vuur is waarvan hij slechts een reflectie ziet. Spijtig dat ik geen fototoestel mee had, want een foto zegt echt meer dan al die woorden.

De ochtend doet rustig door met mooi te zijn en ik zit al aan de 2de straat, so far so good: geen getuigen, buiten de postbode. Ik geraak er aan gewend: ik begin te weten welke brievenbussen een gleuf en welke een deksel hebben. Dat is handig want nu ben ik niet meer bezig met brievenbussen uit de grond te trekken en probeer ik geen papiertjes meer doorheen metaal te duwen.

Ik kom aan de hoek met de derde straat. Ik pauzeer. Ik luister. Een auto. Ik duik snel terug achter de brievenbus en wacht tot hij voorbij rijdt. Ik heb nog net tijd om een glimps van zijn achterkant op te vangen(het was mijn aartsvijand), voor ik weer achter mijn brievenbus duik, want een tweede auto had mijn trommelvlies doen trillen. Ik denk: wie is da nu? Ik wil stiekem kijken om zijn gezicht te zien, maar besluit dan maar om dat niet te doen: het risico niet waard. Ik erger mij, want ik zou het zeker doen als ik een kap zou kunnen opzetten. Als hij voorbij is stel ik nog 1 keer mijn gehoor scherp: stilte. Gaan! denk ik. En ik cross verder van brievenbus naar brievenbus. Ik geraak terug tot bij mijn eigen buurt en dilemma overvalt mij: moeten wij ook een briefje krijgen? Ik besluit van niet want er is veel kans dat ik het windmolen-idee al eens gedropt heb in een gesprek met vader. Bijgevolg krijgen de praatzieke vriendinbuurvrouw van mama en de directe buren ook niets. Want die zouden mijn ouders er wel eens over kunnen spreken. goed!

Nu is het gewoon afwachten wat de mail brengt. Tijd om te slapen. Ik ga slapen met de gedachte dat ik nu goed ging slapen na zo’n ochtendjog. En ondanks de stress,(al die mensen die ik iets wijs heb gemaakt(technisch gezien heb ik ze natuurlijk niets wijs gemaakt, maar zij zullen dat natuurlijk anders ervaren)) desondanks dat, heb ik 2 uur goed geslapen.

Het is nu al de volgende dag, maar ik ga morgen pas kijken of er mails zijn binnengekomen.

12 thoughts on “Sleepless night

  1. Mijn excuses dat het nog wat weinig draait rond de wereld rondom ons. Maar dat komt nog wel… misschien.

  2. Hoeft niet.Is aangenaam om te lezen😀

    rekening gehouden met de mogelijkheid dat een van je buren je blog leest?

    • Ik ga ervan uit dat dat niet gebeurt. Ik ben nog niet geïndexeerd door google. En de kans dat 1 van die 30 bezoekers vandaag toevallig een buur is is zeer klein.
      Fijn dat je het aangenaam vindt om te lezen, ik vind het eigenlijk ook zeer aangenaam om te schrijven ^ ^

    • ok, paniek! 2x is mijn post aangeklikt via google onder de zoekterm “windmolen vlierbeekveld”: bidden dat dat andere buren zijn dan Mr F! Eventjes mijn blog van Google halen totdat de heat eraf is.

  3. Amai. Spannende ochtend moet dat geweest zijn! En het was ook spannend om te lezen. Ge hebt een goeie schrijfstijl alleen soms wat schrijffouten.

  4. Het was inderdaad wel een spannende ochtend🙂. Stom dat ik veel schrijffouten maak. Ik zou eigenlijk mijn schrijfsel 2x moeten nalezen voor ik het post.

    Bedankt!

  5. Prachtig geschreven!
    Schrijffouten maak ik ook vaak, ookal controleer ik het meer dan 1 keer. Als je weet wat er staat, lees je het vaak zoals het er eigenlijk zou moeten staan. (heb ik toch :p)

  6. Heel interessant experiment!🙂

    Maar waarom mochten de mensen niet weten dat je dit doet? Er is geen wet die je verbiedt om informatie te vragen, toch? Om de resultaten niet te beïnvloeden, misschien? Het is zeker ook niks om je voor te schamen, integendeel!

    Heb je al meer dan twee reacties gekregen ondertussen? Of moet je de tweede ronde nog doen?

    Misschien kan je ook van deur tot deur gaan en effecties aankloppen om de mening van mensen te vragen?

    En dan naar de gemeente gaan! Dan komt die windmolen er misschien wel echt?🙂

    • Het is inderdaad zodat ze onbeïnvloedt hun mening geven via de mail. Als ze mij zien zouden ze mij om informatie kunnen vragen en zou ik moeten toegeven dat het maar een experiment is.
      Ik heb nog een reactie gekregen, maar die is eerder negatief zoals meneer F, maar niet zo agressief (gelukkig). Maar ze is het niet echt waard om te publiceren.
      Een echte windmolen zal er helaas nooit komen want er zullen altijd tegenstanders zijn en die klinken altijd feller dan de voorstanders. En mensen zijn altijd 1 en al voorstander van groene energie. Zeker als het (zoals bij zonnepanelen) er goed uitziet en vooral ook nog iets oplevert. Maar o wee als er misschien een opoffering zou gemaakt worden…
      Maar ik kan het natuurlijk begrijpen, niet iedereen vind een windmolen mooi, maar uiteindelijk zal er iets moeten veranderen..

      Het probleem is ook dat er altijd wel iemand uitkijkt op elke plek, dus windmolens zijn gewoon moeilijk in Vlaanderen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s